27 Kasım 2012 Salı

SON ZAMANLARDA..

Bu gün güzel bir gün.
Hava bile beni destekler nitelikte, günlük güneşlik, deniz hoş bir turkuaz renginde..
Bir projeyi daha tamamlayıp, başarılı bir sunum ardından hoca ile güzel bir görüşme yaptıktan sonra yerinde duramayan ben, kendimi dışarı atmak istiyorum, ama oooo saat daha 10.30 bile olmamış. Güne erken başlamanın marifetleri bunlar. :)
Çok net hatırlayamasam da eskiden daha sorumluluk sahibiydim gibime geliyor. Bir proje verildiğinde hemen başlar, erkenden bitirmeye çalışırdık, son gecenin insanı değildik, tersti o işler.. Son gece yetişen işlerin verdiği o korku-zevk arası duygularla yeni tanışıyorum :) Bir yandan hoca beğenmeyecek, eksik oldu gibi sürüyle doluyken aklım, diğer yandan gece boyu sunum ve raporu yetiştirme derdi. Sabah 8'de ders. Yetişti ya, hamd olsun. Ama her şeyi son ana bırakmanın kötü yanı, bir projen bitince sevincinin en fazla bir kaç saat sürmesi, hadi bilemedin 1 gün sürer, sonraaa diğer projee.. Teslime 3 gün var, aman Allahım! :) sonra bir düğeri, ondan sonra ikinci projenin ikinci teslimi, sonra birinci projenin sınavı, ardından üçüncü projenin sınavı.. Neyse ben yazarken yoruldum.. :) Diyeceğim o ki; ailemi ve Urfa'yı çookk özledim ama gidecek vakit yok..
Bir de bu süre zarfında çevreme karşı acaip soyutluyorum kendimi, malum sorumluluk sahibiyim ya (yok be, hocalardan korkuyom diye!), projeleri yetiştirem diye sabah 8 - akşam 8 işteyim, eve gidiyom kızlar yüzümü görmüyor. Arayıp sormadığım, dahası aramalarına cevap veremediğim dostları saymıyom bile, oyy yakında afaroz edilebilirim :D O yüzden herkesin huzurunda sevdiklerimden af dilerim, dualarını eksik etmesinler bide, çok ihtiyacım var :)
Selam, dua ve baki muhabbetle..

1 yorum:

  1. Cenab-ı Hakk yar ve yardımcın olsun. Dualarımızdasın.

    YanıtlaSil