18 Temmuz 2014 Cuma

GÖZÜMÜZÜN ÖNÜNDE MÜSLÜMAN KARDEŞLERİMİZ KATLEDİLİYOR..

Haberleri takip edip göz yaşı döküyor, elimizden geldiğince yardım ediyor, dualarımızda acı çeken kardeşlerimize yer ayırıyoruz. İki dk sonra günlük hayatımıza dönüp gülmeye eğlenmeye devam ediyoruz. Hatta haberlerde vücudunun yarısı yanmış-parçalanmış çocukları görmeye dayanamıyor vicdanımız, kanalları hızlıca geçiyoruz. Sanki gözümüzün önünde olmasalar, gerçekte de yaşanmıyormuş bu olaylar gibi.. Elimizden daha fazla ne gelebilir onu da bilmiyorum, her içimiz acıdığında biraz daha maddi yardım yapıyoruz ama zamanla bunun sadece vicdanımızı rahatlatmak için olduğunu fark ediyoruz..

Etrafımda bazı insanlara denk geliyorum, Gazze için Suriye için üzülmeyen, işi ırkçılığa döken.. Suriyeli sığınmacılar için, ülkemizden gitsinler diyenleri görüyorum.. Suriye ya, Urfa'nın, yani bizim buranın komşusu. Bir kaç yıl önce buradan o kadar çok giden olurdu ki, hem gezmeye hem alışverişe.. Orası da aynı burası gibiydi.. Şimdi ise yüzbinleri geçen ölümler.. Burası gibiydi diyorum, bizi düşünüyorum.. Kolay değil ya bir insan için, can havliyle ülkesinden kaçmak, kardeşlerinin yanına sığınmak, çoğu zaman hor görülmek, kaldırımlarda kalmak.. O kapılar açılmasaydı diyenleri duyuyorum ya, Rabbim affetsin..

Sonra Arakan'da, Gazze'de, Türkistan'da sırf müslüman olduğu için işkence gören, öldürülen insanlar, çocuklar, bebekler..Yine de elimizden gelen en iyi şey dua, inanarak edilen içten bir dua.. Çünkü biliyoruz ki El-Kahhar (düşmanını kahreden ve perişan eden) ismiyle Allah, öç alanların en hayırlısıdır; ve diyoruz ki 'Zalimler için yaşasın cehennem'..

Bilhassa bu Ramazan ayında bol bol dua edelim ve acil yardım bölgeleri için elimizden geldiğince yardımda bulunalım inşallah..

Selametle..


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder