17 Temmuz 2014 Perşembe

YENİ AİLELERE YENİ MUTLULKLAR :)

Arkadaşlarım ile iki muhabbetimden biri kedilere bağlanır, o derece manyağım sanırım. Ama napayım işte, şu hayatta kendime en yakın gördüğüm canlı grubu kedilerdir. Onlarsız bir hayat düşünemediğim gibi, 1-2 kedi de kesmiyor artık beni :) Sağ olsun ilk olarak arkadaşım sokmuştu aklıma, evde daha çok kedimiz olabileceği gerçeğini..

Kedi kediyi getirdi, onların bakımı bizi iyice bilgilendirdi, ki ev arkadaşım bu konuda profesyonel adımlar atmaya başladı. Uluslararası piyasada Cattery olarak da bilinen kedi evini kurdu kendisi, ardından da Türkiye'nin WCF(World Cat Federation) onaylı üçüncü derneğini açtı. Şimdi de tontiş yavrularımızı ful şecereli olarak yeni ailelerine gönderiyoruz. Bir dönemler bizim tattığımız mutlulukları şimdi yeni ailelere tattırıyoruz. Gerçi bizden ayrılıp yeni evlerine kavuşan torunlarımızın ne bizi ne de diğer kardeşlerini özlemeden hemen ortama uyum sağladıklarını duymak üzüyor bazen ama alışsınlar nolacak :))

Bu arada evde hayvan beslemenin çok zor olmadığını düşünürdüm, ama evdeki canlı sayısı arttıkça  işler çığırından çıkıyor. Bilhassa bebekler, piranha gibi yiyor, etrafta koşup oynuyor, dile kolay 14 bebiş :) Ama insanın içi gidiyor inanın, o birbirleri ile oynamaları, kulaklarını ayaklarını kuyruklarını ısırmaları, koyun koyuna uyumaları :)) Şimdi evdeki nüfusumuz azalmaya başladı, ama onları unutmak imkansız olacak sanırım, onlar bizim ilk torunlarımız.. Her birisi nevi şahsına münhasır karakterde, her biri ayrı tatlılıkta :)

Buyurun size güzel bir kedi şov;

İlk olarak Amelie'nin minnakları..






Bu yukarıdaki yavrular ilk göz ağrımız bebeklerimiz. İlk tecrübesizliğimiz.. Ve de ilk tecrübelerimiz.. Normal bebeklere göre çok küçük doğmuşlardı, özellikle Aynısefa ve Amber.. O çelimsiz bedenleri ile yaşayacaklarına ihtimal dahi veremediğim bu güzellikler tosun gibi oldular maşallah :)

İkinci batın Taco Bell'in minnakları..





Bu batında favori kedimin Betül Jr. olduğundan bahsetmeme gerek yok sanırım, adımı verişimden belli :) Evden son giden kedi olsun ki biraz daha çok vakit geçirelim istedim, dua ettim, oldu da :) Dursun daha çakal :)

Veee son olarak Turta'nın minnakları.. Evin enn tosunları :)






Kendilerinden öncekilerin bir ayda ulaşabildiği kiloda doğdu bu yavrular, o yüzden tosunlar :)) O kadar tombiklerdi ki, yattıklarında göbekleri koca bi top gibi oluyodu :) gel beni ye diyodu yani :) Yedik de yani :)

Şimdi nereden mi çıktı bu kediler yine? Özledim hepsini, hem de çok.. Ben ki, iş yerindeyken bile özlerim yavrularımı, bi akla hizmet çıktım yıllık izine.. Ne zamandır ayrıyım bu veletlerden, fotoğraf ve videoları ile hasret gidermeye çalışıyorum aklımca :) İşe yarıyor mu? Nerdeee..

Öyle işte sayın okur, kedi 'can'dır vesselam..

Senin de sevmen dileğimle..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder